Die VF Plus is bekommerd dat talle Kaapstadse inwoners en eiendomseienaars moontlik nie betyds bewus geword het van die Stad Kaapstad se voorgestelde korttermyn-verhuringsverordening nie.
Die tydperk vir openbare kommentaar het op 5 Oktober 2026 gesluit.
Die voorgestelde verordening kan finansiële gevolge hê vir eiendomseienaars wat hul huise, kamers of woonstelle via platforms soos Airbnb en Booking.com verhuur om hul inkomste aan te vul.
Volgens die Stad se voorstel kan eiendomme waarvan meer as 50% van hul jaarlikse kamernagkapasiteit vir korttermyn-verblyf beskikbaar is, vir eiendomsbelastingdoeleindes as kommersiële verblyf geklassifiseer word. Hierdie veranderinge kan vanaf 1 Julie 2027 in werking tree.
Die VF Plus erken dat volwaardige kommersiële verblyfondernemings toepaslik belas moet word. Daar moet egter ’n duidelike onderskeid getref word tussen ’n heeltydse kommersiële verblyfonderneming en ’n gewone huiseienaar wat slegs ’n kamer, ouma-woonstel of gedeelte van sy of haar primêre woning deeltyds verhuur om inkomste aan te vul.
Die Stad het wel aangedui dat kommersiële tariewe nie bedoel is vir mense wat dele van hul primêre woning deeltyds verhuur nie. Die VF Plus meen hierdie beginsel moet duidelik en afdwingbaar in die finale regulasies vasgelê word.
Die party is bekommerd dat sommige inwoners eers onlangs van die voorgestelde verordening bewus geword het en dus nie die geleentheid gehad het om kommentaar te lewer nie. Die Stad behoort daarom verdere gesprekke met geraakte eiendomseienaars en verblyfverskaffers te oorweeg voordat die finale raamwerk ingestel word.
Dit moet ook duidelik wees hoe die 50%-drempel toegepas sal word en watter beskerming beskikbaar sal wees indien ’n eiendom verkeerdelik as kommersieel geklassifiseer word.
Die Stad moet deursigtig wees oor die verwagte finansiële uitwerking, hoeveel eiendomme geraak sal word en hoeveel bykomende inkomste verwag word.
Die VF Plus doen daarom ’n beroep op die Stad om:
• ’n Duidelike onderskeid tussen gewone residensiële korttermynverhuring en kommersiële verblyf te handhaaf;
• primêre wonings en wettige aanvullende inkomste-aktiwiteite teen onbedoelde kommersiële belasting te beskerm;
• duidelikheid te gee oor die toepassing van die 50%-drempel;
• ’n eenvoudige proses daar te stel waardeur eiendomseienaars verkeerde klassifikasies kan betwis;
• deursigtig te wees oor watter inligting van eiendomseienaars en platforms verkry sal word en hoe dit beskerm sal word; en
• verdere betrokkenheid met geraakte inwoners en belanghebbendes te oorweeg voordat die nuwe raamwerk in werking gestel word.
Billike regulering moet gepaard gaan met billikheid teenoor inwoners. Kommersiële verblyfondernemings behoort toepaslik tot munisipale inkomste by te dra, maar gewone eiendomseienaars wat korttermyn-verhuring gebruik om huishoudelike uitgawes te help dek, behoort nie onnodig benadeel te word nie.
