Die premier van Mpumalanga, mnr. Mandla Ndlovu, se R238 miljard-beleggingsplan klink indrukwekkend, maar die treurige werklikheid op grondvlak bly onveranderd.
Vir jare is groot beloftes gemaak, sonder tasbare verbeterings. Mpumalanga kan nie langer belofte-politiek bekostig nie en het daadwerklike uitvoering van beloftes nodig.
Elke keer wanneer groot planne aangekondig word sonder tasbare resultate, word vertroue verder uitgehol en gemeenskappe dra die las.
Sleutelpunte wat vir die VF Plus uitstaan:
Water en elektrisiteit:
Die aankondiging van waterinfrastruktuurprojekte en hernubare energie klink positief, maar sonder deursigtige begrotings, realistiese tydlyne en vinnige uitvoering bly gemeenskappe steeds sonder basiese dienste. Die bekommernis is dat beloftes weer nie in werklike krane en ligte realiseer nie.
Munisipale bestuur:
Ondersteuningspanne en opleiding kan ’n begin wees, maar sonder streng finansiële dissipline en die aanstelling van bekwame, gekwalifiseerde amptenare, sal dienslewering nie verbeter nie. Die kernprobleem is wanbestuur en ’n gebrek aan aanspreeklikheid – dit is ’n ernstige bekommernis wat nie met oppervlakkige ingrypings opgelos kan word nie.
Veiligheid en sekuriteit:
Die uitbreiding van polisievermoë is ’n goeie voorneme, maar landelike gebiede waar misdaad dikwels die ergste is, kry nie die nodige prioriteit nie. Die bekommernis is dat hulpbronne ongelyk versprei word en die kwesbaarste gemeenskappe agtergelaat word.
Onderwys en gesondheid:
Die bou van meer skole en hospitale is belangrik, maar die ware maatstaf lê in resultate; meer klaskamers, onderwysers en verpleegkundiges wat werklik beskikbaar is. Die bekommernis is dat infrastruktuur sonder personeel en kwaliteit dienslewering net nog ’n skynbeeld van vooruitgang skep.
Infrastruktuur:
Mpumalanga bestee tans slegs 5–6% van sy begroting aan infrastruktuur, teenoor hoër persentasies in ander provinsies. Hierdie agterstand is ’n ernstige probleem wat die provinsie se ontwikkeling strem. ’n Beduidende verhoging is noodsaaklik om die agterstand in te haal en werklike groei te bewerkstellig.
Landbou:
Die erkenning van die bek-en-klouseer-krisis is goed, maar die bekommernis is dat daar steeds ’n gebrek aan proaktiewe veeartsenydienste, streng siektebeheer en billike vergoeding vir boere is. Sonder vinnige ontwikkeling van landbou-verwerkingsentrums en daadwerklike ondersteuning, bly die sektor kwesbaar en boere onbeskermd.
Die VF Plus sal die premier se planne steun waar dit werklik gemeenskappe bevoordeel, maar sal hom sonder huiwering aanspreeklik hou waar beloftes leeg bly.
Mpumalanga verdien nie nóg woorde op papier nie, maar dade wat sigbaar is, bestuur wat eerlik is en verandering wat mense se daaglikse lewe verbeter.
